دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی شیراز، شیراز، ایران
10.22092/isfj.2026.135181
چکیده
محصولات دریایی بهویژه میگو، از منابع مهم تأمین پروتئین و مواد مغذی در جهان بهشمار میروند. افزایش تقاضای جهانی برای میگو و وابستگی برخی کشورها به واردات، فرصتی ارزشمند برای کشورهای تولیدکننده فراهم کرده است تا با برنامهریزی هدفمند، سودآوری خود را افزایش دهند. در پژوهش حاضر، با تمرکز بر صادرات میگو از ایران و با بهرهگیری از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره، بازارهای هدف شناسایی و رتبهبندی شدند. برای این منظور، شاخصهایی همچون ضریب جینی، فاصله جغرافیایی، درآمد سرانه، جمعیت، واردات میگوی هر کشور، نرخ رشد واردات میگوی هر کشور، تورم کشورها، ثبات سیاسی کشورها و میزان کل صادرات کشور مبدأ، مورد بررسی قرار گرفتند و با استفاده از روش بهترین-بدترین وزندهی شدند. سپس از روش واسپاس جهت اولویتبندی کشورها استفاده شد. با ارزیابی ۱۹۴ کشور به عنوان بازارهای بالقوه صادراتی میگوی ایران، ۲۰ کشور به عنوان بازارهای اولویتدار شناسایی شدند که در میان آنها، چین و امارات متحده عربی به عنوان جذابترین مقاصد صادراتی تعیین گردیدند. بر اساس این نتایج، پیشنهاد میشود سیاستگذاران و فعالان صنعت آبزیپروری، با تمرکز بر توسعه روابط تجاری و کاهش موانع صادراتی در بازارهای اولویتدار مشخص شده بهویژه چین و امارات، اقدام کنند تا ظرفیت صادرات میگوی ایران افزایش یابد و سودآوری این بخش ارتقاء یابد.
)