1
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، استان گلستان، گرگان، ایران
2
مرکز تحقیقات ذخایر آبزیان آبهای داخلی، استان گلستان، گرگان، ایران
10.22092/isfj.2026.135420
چکیده
پرورش میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei, Boone, 1931) نیازمند راهکارهایی برای حفظ کیفیت آب و بهبود شاخصهای رشد است. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، استفاده همزمان از فناوری بیوفلاک و مکمل زیستی مانند پروبیوتیک است. پژوهش حاضر، با هدف ارزیابی تأثیر کاربرد بیوفلاک و پروبیوتیک تکسل بر کیفیت آب و عملکرد رشد میگوی پا سفید غربی در مزارع پرورش میگو واقع در سایت پرورش میگوی گمیشان، انجام شد. پست لاروهای مرحله 12 (PL12) با میانگین وزنی 05/0±52/0 گرم با تراکم 200 هزار قطعه در هکتار در مزارع پرورش میگو ذخیرهسازی شدند. در طول دوره پرورش، شاخصهای فیزیکوشیمیایی (شوری، هدایت الکتریکی، دما، (pH به صورت منظم پایش گردید. تغذیه میگوها با استفاده از خوراک تجاری کنسانتره، به میزان 4-2 وعده در روز و در محدوده 10-5/2 درصد زیست توده کل، از خرداد لغایت شهریور 1402 انجام شد. طرح آزمایشی به صورت کاملاً تصادفی با یک گروه شاهد و سه تیمار آزمایشی، هر کدام با سه تکرار، اجرا گردید: گروه شاهد: (بدون افزودنی)، تیمار 1: (افزودن بیوفلاک و پروبیوتیک تکسل با غلظت 300 گرم در هکتار)؛ تیمار 2 (افزودن بیوفلاک و پروبیوتیک تکسل با غلظت 400 گرم در هکتار)؛ تیمار 3 (افزودن بیوفلاک و پروبیوتیک تکسل با غلظت 500 گرم در هکتار). نتایج حاصل از تجزیهوتحلیل آماری نشان داد که تفاوت معنیداری در درصد بازماندگی بین تیمارها وجود نداشت. با اینحال، تیمار حاوی 300 گرم پروبیوتیک در هکتار، بالاترین میانگین وزن نهایی، بیشترین نرخ رشد روزانه و کمترین ضریب تبدیل غذایی را نسبت به سایر تیمارها بهویژه تیمار شاهد و تیمار 500 گرم در هکتار (غلظت پیشنهادی کارخانه سازنده)، نشان داد. بر این اساس، بهنظر میرسد که استفاده از غلظت 300 گرم پروبیوتیک تکسل در هکتار، ضمن بهبود عملکرد رشد، از نظر اقتصادی نیز مقرون بهصرفهتر است و میتواند به عنوان دوز بهینه در سیستمهای پرورش میگوی پا سفید غربی، پیشنهاد شود.
Effect of supplementing single cell probiotic (Bacillus subtilis) on growth performance, survival, and water quality of Litopenaeus vannamei, Boone, 1931 cultured
in a biofloc system
)