تاثیر سطوح مختلف پروتئین جیره های غذایی بر رشد و بازماندگی مینیاتورهای شاه میگوی آب شیرین

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

 



آزمایشات تغذیه ای در یک سیستم با جریان آب با میانگین اکسیژن محلول 8.00±0.79 میلیگرم در لیتر و متوسط درجه حرارت آب 21.4±2.9 درجه سانتیگراد، جهت بررسی اثر سطوح مختلف پروتئین بر رشد بازماندگی مینیاتورهای شاه میگوی آب شیرین (Astacus leptodactylus) در ایستگاه تحقیقات شیلاتی آستانه اشرفیه انجام شد. چهار جیره آزمایشی خالص با سطوح مختلف پروتئین (25، 30، 35 و 40 درصد) تنظیم شد و به 120 عدد شاه میگوی آب شیرین به مدت 90 روز در محفظه های انفرادی خورانیده شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از تجزیه واریانس یک طرفه جهت بررسی میانگین طول کل، وزن، درصد افزایش وزن، نرخ رشد ویژه، نسبت تبدیل غذا، نسبت کارایی پروتئین و مصرف ظاهری پروتئین خالص انجام شد. نتایج نشان داد که میزان بهینه پروتئین برای حصول حداکثر رشد در شاه میگوی آب شیرین حدود 40 درصد می باشد. جیره های دارای 35 و 40 درصد پروتئین نتایج بهتری در افزایش وزن، نرخ رشد ویژه، نسبت تبدیل غذا، نسبت کارایی پروتئین و مصرف ظاهری پروتئین خالص ایجاد نمودند. میزان بازماندگی شاه میگوها تحت تاثیر سطوح پروتئین غذا نبودند.
ترکیب لاشه میگوهای آب شیرین تحت تاثیر کیفیت غذا بود. جیره های با پروتئین بالاتر منجر به افزایش پروتئین و خاکستر لاشه و کاهش چربی و رطوبت لاشه شدند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

THE EFFECTS OF VARIOUS LEVELS OF PROTEIN ON THE GROWTH AND SURVIVAL OF CRAYFISH (ASTACUS LEPTODACTYLUS)

نویسندگان [English]

  • K. Jalilzadeh
  • B. Majazi amiri
  • M. Piri
  • A. Yazdani
  • D. Mohmmad rezaei
چکیده [English]

A feeding experiment was conducted in a flow through water system to investigate effects of different dietary protein levels (isocaloric diets) on growth performance and survival of juvenile crayfish (Astacus leptodactylus). Four purified experimental diets with various levels of protein (25,30, and 40%) were formulated and fed to 120 crayfish for 90 days in the individual compartment. The diets which contained 35-40% dietary protein produced the highest values in weight gain (WG), specific growth rate (SGR), and feed utilization (ANPU). Survival of crayfish was not effected by dietary protein levels. The crayfish that were fed on the diet containing 35% protein had significantly higher PER than those which were fed with a diet containing 40% protein. Carcase composition was found to be influenced by food type. The higher protein content resulted in an increase in carcase protein and ash contents while a decrease in carcase in lipid and moisture levels was detected as influenced by the protein content. The results indicate the optimum dietary protein level for crayfish to be in the range35 to 40%.

کلیدواژه‌ها [English]

  • ASTACUS LEPTODACTYLUS
  • PURIFIED DIET
  • PROTEIN LEVELS
  • Growth
  • survival